🔹 زندانی، ابزار فشار یا اهرم امتیاز؟
ایران وقتی با تحریمها، فشارهای سیاسی و اقتصادی یا موضعگیریهای غرب مواجه میشود، گزینههایش محدود است.
راهحل؟ زندانیان خارجی و دو تابعیتی را به اهرم تبدیل کردن.
میخوای پولت آزاد شود؟ باید یک زندانی را برگردانیم.
میخوای تحریمها کم شود؟ اول کارتهایمان را بازی کنیم.
این همان چیزی است که در مذاکرات اخیر با فرانسه دیدیم: آزادی زندانیان نه از روی دلسوزی، بلکه برای چانهزنی و گرفتن امتیاز سیاسی.
🔹 پیام داخلی: قدرت نمایی با زندانی
داخل کشور، این بازی پیام واضحی دارد:
«ما هنوز دست بالا را داریم و کسی را بیامتیاز آزاد نمیکنیم.»
رسانهها و سیاستمداران داخلی عاشق چنین پیامهایی هستند. نتیجه؟ هم در چشم مردم مقتدر به نظر میآیند، هم طرف خارجی را وادار به حرکت در چارچوب دلخواه خود میکنند.
🔹 وقتی زندانیان تنها کانال ارتباط میشوند
ایران با بسیاری کشورهای غربی روابط مستقیمی ندارد یا روابط پرتنش است.
در این شرایط، پروندههای زندانیان تنها راه واقعی مذاکره غیرمستقیم میشوند. حتی گفتگوهایی که شاید باید در سطح دولتها انجام شود، گاهی فقط از طریق این «مهرهها» ممکن میشود.
🔹 کارتهای امنیتی
از نگاه امنیتی، اتباع خارجی و دو تابعیتیها همیشه در مظان سوءظن هستند.
این بازداشتها، با همهی پیچیدگیها، قابل توجیه به عنوان «مسئله امنیت ملی» است و بعداً به عنوان ابزاری در بازی دیپلماسی استفاده میشود.
🔹 تاریخچه و سنت دیرینه
این روش، اتفاق جدیدی نیست. تاریخ پر است از نمونههایی که انسانها به عنوان ابزار فشار و چانهزنی استفاده شدهاند.
اما بعد از انقلاب، این تاکتیک بیشتر آشکار شد و تبدیل به بخشی از سیاست رسمی شد؛ جوری که دیگر هیچ تعجبی ندارد وقتی خبر آزاد شدن یک زندانی، با پیامهای سیاسی همراه میشود.
🔹 پیامدها: بازیای با هزینه انسانی
بیاییم صریح باشیم: چه کسی در این بازی واقعی میبرد؟
• برای جامعه جهانی: پیام مبهم و گاهی ناامیدکننده است؛ آزادی انسانها ممکن است با معامله و امتیاز همراه شود.
• برای طرف مقابل: فشار برای دادن امتیاز بدون تضمین واقعی افزایش مییابد.
• برای خود کشور: شاید در کوتاهمدت مفید باشد، اما اعتبار دیپلماسی را زیر سؤال میبرد و تصویری از «بازار معامله انسانی» ارائه میدهد.
🔹 وقتی انسانها کارت میشوند
واقعیت تلخ این است که در سیاست، گاهی انسانها ابزار هستند، نه افراد. ایران با وجود فشارهای خارجی و پیچیدگیهای داخلی، این تاکتیک را ادامه میدهد تا هم امتیاز بگیرد، هم پیام اقتدار بدهد، و هم کانالی برای مذاکرات غیرمستقیم داشته باشد.
در نهایت، وقتی پای سیاست و معامله در میان باشد، آزادی یک زندانی دیگر فقط یک عمل انسانی نیست؛ یک حرکت محاسبهشده در بازی بزرگ بینالمللی است. و در این بازی، هر کسی که فکر کند برد و باخت فقط به قوانین انسانی است، سخت در اشتباه است.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر