گراهام بیش از بیست سال در سنای آمریکا حضور داشت، اما شهرتش نه به خاطر سیاست داخلی، بلکه به دلیل مواضع تهاجمیاش در عرصه بینالمللی بود. او اعتقاد داشت آمریکا باید قدرت نظامی و سیاسی خود را بدون تردید به نمایش بگذارد؛ دیدگاهی که برایش هم طرفداران پرشمار ساخت و هم مخالفان سرسخت.
از منتقد ترامپ تا نزدیکترین متحد او
در انتخابات ۲۰۱۶، لیندزی گراهام یکی از تندترین منتقدان دونالد ترامپ بود و حتی او را فاقد صلاحیت ریاستجمهوری میدانست. اما پس از پیروزی ترامپ، به تدریج به یکی از نزدیکترین متحدان او در سنا تبدیل شد؛ تغییری که بسیاری آن را یکی از بزرگترین چرخشهای سیاسی واشنگتن توصیف کردند.
دشمن سرسخت پوتین
پس از حمله روسیه به اوکراین، گراهام به یکی از صریحترین مخالفان ولادیمیر پوتین تبدیل شد. او بارها خواستار تحریمهای فلجکننده علیه روسیه شد و حتی در سال ۲۰۲۲ با انتشار پیامی جنجالی گفت تنها راه پایان جنگ این است که «کسی در روسیه پوتین را از میان بردارد»؛ جملهای که واکنشهای گستردهای در جهان به دنبال داشت. بعدها نیز روسیه برای او حکم بازداشت صادر کرد، اما گراهام با تمسخر گفت این حکم را «مدال افتخار» میداند.
چند روز پیش از درگذشتش نیز در کییف کنار رئیسجمهور اوکراین حاضر شد و برای تصویب بسته جدید تحریمهای روسیه تلاش میکرد.
حامی بیقیدوشرط اوکراین
گراهام از نخستین روزهای جنگ، ارسال میلیاردها دلار کمک نظامی به اوکراین را ضروری میدانست و بارها اعلام کرد شکست روسیه برای امنیت جهان حیاتی است. او بارها به کییف سفر کرد و از نزدیک با مقامهای اوکراینی دیدار داشت.
یکی از نزدیکترین دوستان اسرائیل در کنگره
اگر نام چند سیاستمدار آمریکایی را به عنوان حامیان سرسخت اسرائیل فهرست کنیم، لیندزی گراهام قطعاً در میان آنها قرار میگیرد. او از عملیات نظامی اسرائیل حمایت میکرد، با فشارهای بینالمللی علیه تلآویو مخالفت داشت و بارها تأکید میکرد که امنیت اسرائیل بخشی از امنیت ملی آمریکاست. همین مواضع باعث شد هم مورد تقدیر مقامهای اسرائیلی قرار بگیرد و هم با انتقادهای شدید مدافعان حقوق فلسطینیان روبهرو شود.
مواضع تند علیه جمهوری اسلامی
گراهام سالها جمهوری اسلامی را یکی از بزرگترین تهدیدهای امنیتی آمریکا و خاورمیانه میدانست. او از تحریمهای سختتر علیه تهران، حمایت از مخالفان جمهوری اسلامی و در مقاطعی حتی از گزینه حمله نظامی به تأسیسات هستهای ایران دفاع کرد. در جریان اعتراضات ایرانیان نیز بارها از مردم معترض حمایت کرد و حکومت ایران را به سرکوب متهم ساخت.
چرا اینقدر بحثبرانگیز بود؟
حامیانش میگفتند گراهام سیاستمداری بود که در برابر روسیه، جمهوری اسلامی، گروههای مسلح و رقبای آمریکا عقبنشینی نمیکرد. اما منتقدانش او را نماد سیاست خارجی تهاجمی واشنگتن میدانستند و معتقد بودند بسیاری از اظهاراتش میتوانست تنشهای بینالمللی را تشدید کند.
با این حال، چه موافقش باشیم و چه مخالف، یک واقعیت انکارناپذیر است: لیندزی گراهام یکی از اثرگذارترین چهرههای سیاست خارجی آمریکا در دو دهه اخیر بود؛ سیاستمداری که هم دوستان قدرتمندی داشت و هم دشمنان قدرتمند.

هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر